Autor: Vocab Team
Ostatnia aktualizacja:
Przedimki angielskie: a, an, the i przedimek zerowy
Zacznij budować prawdziwe angielskie słownictwo z Vocab
Pobierz za darmo. Ucz się szybciej dzięki powtórkom w odstępach, listom tematycznym i wymowie native speakerów - i zatrzymuj słowa w pamięci.
Jak wybrać a, an, the albo nic?
W języku polskim rzeczownik zwykle nie potrzebuje małego słowa przed sobą. W języku angielskim przedimek często pokazuje, czy chodzi o jeden nieokreślony przedmiot, rzecz znaną z kontekstu, czy o coś ogólnie. Najpierw zadaj sobie dwa pytania:
- Czy rzeczownik jest policzalny i występuje w liczbie pojedynczej?
- Czy słuchacz wie, o której konkretnej osobie lub rzeczy mówisz?
Na tej podstawie wybierz przedimek:
- a lub an: jedna rzecz, ale nie wiadomo jeszcze która albo nie ma to znaczenia;
- the: rzecz konkretna, znana z rozmowy, sytuacji lub swojej wyjątkowości;
- brak przedimka: najczęściej ogólna liczba mnoga, rzeczownik niepoliczalny albo większość nazw własnych.
A i an: jedna rzecz, ale niekonkretna
A i an występują wyłącznie przed rzeczownikiem policzalnym w liczbie pojedynczej. Można je rozumieć jako „jakiś”, „jakaś” albo „jeden”, choć polskie tłumaczenie nie zawsze zawiera osobne słowo.
- a stosujemy przed spółgłoską w wymowie: a book, a teacher, a small apartment;
- an stosujemy przed samogłoską w wymowie: an apple, an engineer, an interesting idea.
Porównaj przykłady:
- I need a book. - Potrzebuję jakiejś książki. Nie wskazuję konkretnej książki.
- She is an artist. - Ona jest artystką. Po czasowniku be mówimy o jej zawodzie lub roli.
- He bought a new car. - Kupił nowy samochód. Słuchacz nie wie jeszcze, o który samochód chodzi.
Liczy się dźwięk, nie pierwsza litera
Przedimek dobieramy według wymowy następnego słowa, a nie według jego pisowni. Dlatego mówimy:
- a university - university zaczyna się dźwiękiem podobnym do „j”, więc używamy a;
- a European country - European również zaczyna się od dźwięku „j”;
- an hour - w hour litera h jest niema, więc pierwszy słyszalny dźwięk jest samogłoskowy;
- an honest person - w honest także nie wymawiamy h;
- an MBA - skrót MBA zaczyna się w wymowie od dźwięku „em”.
Błąd: an university. Poprawnie: a university, ponieważ liczy się początek wymowy, a nie litera u.
The: coś konkretnego
The stosujemy wtedy, gdy odbiorca może rozpoznać, o czym mówimy. Nie zawsze musi to być rzecz wspomniana wcześniej. Wystarczy, że wskazuje na nią sytuacja, kontekst albo fakt, że jest jedyna w danym znaczeniu.
Druga wzmianka
- I saw a dog in the park. The dog was wearing a red collar. - Widziałem psa w parku. Pies miał czerwoną obrożę.
Przy pierwszej wzmiance używamy a dog, bo nie znamy jeszcze tego psa. Przy drugiej mówimy the dog, bo rozmówca wie, o którego psa chodzi.
Rzecz oczywista z sytuacji
- Could you close the window, please? - Czy możesz zamknąć okno? Wspólna sytuacja wskazuje, o które okno chodzi.
- The keys are on the table. - Klucze są na stole. Zarówno klucze, jak i stół są rozpoznawalne w danym kontekście.
Rzecz wyjątkowa lub jedyna w danym kontekście
- The sun is shining. - Świeci słońce.
- The Earth moves around the Sun. - Ziemia krąży wokół Słońca.
- The internet has changed how we work. - Internet zmienił sposób, w jaki pracujemy.
Stopień najwyższy i kolejność
Przed stopniem najwyższym i liczebnikiem porządkowym zwykle używamy the:
- This is the best answer. - To najlepsza odpowiedź.
- It was the first time I had visited London. - To był pierwszy raz, kiedy odwiedziłem Londyn.
Przedimek zerowy: kiedy nie używamy żadnego przedimka
Brak przedimka nie oznacza, że zdanie jest niepełne. Jest właściwy w kilku bardzo częstych sytuacjach.
Uogólnienia z liczbą mnogą
Gdy mówimy o całej grupie, a nie o konkretnych osobach lub rzeczach, używamy rzeczownika w liczbie mnogiej bez the:
- Cats are independent animals. - Koty jako gatunek są niezależnymi zwierzętami.
- Students need regular practice. - Uczniowie ogólnie potrzebują regularnej praktyki.
Jeśli chodzi o konkretną grupę, pojawia się the:
- The cats in my garden are very shy. - Koty w moim ogrodzie są bardzo nieśmiałe.
Rzeczowniki niepoliczalne w znaczeniu ogólnym
- I love music. - Lubię muzykę ogólnie.
- Water is essential for life. - Woda jest niezbędna do życia.
- Knowledge is useful. - Wiedza jest użyteczna.
Gdy mamy na myśli konkretną porcję lub konkretny przypadek, używamy the albo innego określenia:
- The music at the concert was too loud. - Muzyka na koncercie była zbyt głośna.
- The water in this bottle is cold. - Woda w tej butelce jest zimna.
Większość nazw własnych
Zwykle nie stawiamy przedimka przed nazwami osób, miast, większości państw, języków i przedmiotów szkolnych:
- Anna lives in Krakow. - Anna mieszka w Krakowie.
- They moved to Canada. - Przeprowadzili się do Kanady.
- I am learning English. - Uczę się angielskiego.
- History was my favourite subject. - Historia była moim ulubionym przedmiotem.
Wyjątki geograficzne obejmują między innymi rzeki, morza, oceany, pasma górskie i niektóre państwa:
- the Vistula, the Baltic Sea, the Atlantic Ocean;
- the Alps, the Rocky Mountains;
- the Netherlands, the United States, the United Kingdom.
Natomiast mówimy: Poland, Warsaw, Lake Śniardwy, Mount Everest.
A, an i the: ważna różnica w znaczeniu
Przedimek może zmienić perspektywę, z jakiej przedstawiasz rzeczownik:
- I had a coffee. - Wypiłem jedną kawę, na przykład jedną filiżankę.
- The coffee was excellent. - Ta konkretna kawa była znakomita.
- I like coffee. - Lubię kawę ogólnie.
Podobnie:
- She is a teacher. - Jest nauczycielką, czyli opisujemy jej zawód.
- The teacher is in the classroom. - Chodzi o konkretną nauczycielkę, znaną z sytuacji.
- Teachers need patience. - Nauczyciele ogólnie potrzebują cierpliwości.
Szybka procedura przed wypowiedzeniem zdania
- Sprawdź, czy rzeczownik jest policzalny i pojedynczy. Jeśli tak, nie zostawiaj go bez określenia: wybierz a, an, the albo zaimek dzierżawczy, na przykład my.
- Jeśli rzecz jest nieokreślona, wybierz a lub an według wymowy.
- Jeśli odbiorca wie, o którą rzecz chodzi, wybierz the.
- Jeśli opisujesz grupę ogólnie, substancję ogólnie albo nazwę własną, rozważ przedimek zerowy.
- Przeczytaj zdanie na głos. To pomaga usłyszeć, czy po a zaczyna się dźwięk spółgłoskowy, a po an samogłoskowy.
Ćwiczenie
Wstaw a, an, the albo znak Ø, jeśli przedimek nie jest potrzebny.
- I saw ___ bird in the garden. ___ bird was blue.
- She wants to become ___ engineer.
- We usually have ___ breakfast at seven.
- Could you pass me ___ salt, please?
- ___ dogs are loyal animals.
- He studies at ___ university in Warsaw.
- They visited ___ Netherlands last summer.
- I enjoy ___ music, but I do not like ___ music in this café.
- This is ___ most useful rule in the lesson.
- My brother lives in ___ London.
Odpowiedzi
- a, the - przy pierwszej wzmiance ptak jest nieokreślony, a przy drugiej wiadomo już, o którego chodzi.
- an - engineer zaczyna się w wymowie od samogłoski.
- Ø - połączenie have breakfast opisuje posiłek ogólnie.
- the - sytuacja wskazuje na konkretną sól, na przykład znajdującą się na stole.
- Ø - mówimy o psach jako grupie, a nie o konkretnych psach.
- a - university zaczyna się od dźwięku „j”.
- the - the Netherlands jest ustaloną nazwą państwa.
- Ø, the - pierwsza wzmianka dotyczy muzyki ogólnie, druga konkretnej muzyki w kawiarni.
- the - przed stopniem najwyższym używamy the.
- Ø - przed nazwą miasta London zwykle nie stawiamy przedimka.
Najważniejsze podsumowanie
A i an oznaczają jedną nieokreśloną rzecz i łączą się tylko z policzalnym rzeczownikiem w liczbie pojedynczej. Wybór między nimi zależy od wymowy. The wskazuje na rzecz konkretną, znaną z kontekstu, wspomnianą wcześniej albo wyjątkową. Przedimek zerowy służy między innymi do uogólnień w liczbie mnogiej, rzeczowników niepoliczalnych oraz większości nazw własnych.
Kiedy masz wątpliwość, nie tłumacz automatycznie przedimka na polski. Najpierw ustal, czy rozmówca ma rozpoznać konkretną rzecz. To pytanie zwykle prowadzi do właściwego wyboru.
5 minut
Sprawdź swoje słownictwo angielskie w 5 minut
Sprawdź dokładny poziom swojego słownictwa dzięki naszemu darmowemu testowi. Od podstawowych do zaawansowanych słów, otrzymaj wynik A1-C2 od razu i zobacz, ile angielskich słów naprawdę znasz.